Niewydolnośc serca
Przy niewydolności serca mięsień sercowy nie może przepompować przez naczynia krwionośne odpowiedniej ilości krwi potrzebnej do właściwej przemiany materii. Dochodzi do niedoboru tlenu i w konsekwencji do duszności, obrzęków i stanów lękowych.
Serce jest mechanicznie najbardziej aktywnym organem ciała, celem zaopatrzenia komórek naszego organizmu w tlen i substancje odżywcze – przetacza dziennie około 10 000 l krwi. Aby wykonać tak ogromną pracę, wymagane są odpowiednio duże nakłady bioenergii. Serce zużywa około 6 kg substancji energetycznej ATP, czyli 30 razy więcej niż wynosi cała waga mięśnia sercowego. W związku z tym niedobór komórkowych składników odżywczych ogranicza znaczenie produkcję bioenergii, co odbija się na pracy serca najwcześniej. Długotrwałe niedobory mogą doprowadzić do osłabienia mięśnia sercowego.
Określone składniki odżywcze stanowią potencjał bioenergetyczny dla komórek mięśnia sercowego: karnityna, koenzym Q10, tauryna, witamina C, lizyna i witaminy B kompleks dostarczają sercu ważnej bioenergii i poprawiają przez to wydajność pompowania krwi.
Osobom z niewydolnością serca zaleca się przyjmowanie początkowo niewielkich ilości komórkowch składników odżywczych, a następnie stopniowe zwiększanie ich dawki tak, by komórki mięśnia sercowego powoli przyzwyczajały się do optymalnego zaopatzenia w bioenergię.
- Witamina C, obniża napięcie ściany naczynia
- Witaminy B-Komplex, nośniki bioenergii komórkowej, zwłaszcza komórek mięśnia sercowego
- Koenzym Q-10, najważniejszy element łancucha oddechowego przy zaopatrzeniu mięśnia sercowego na bioenergię
- Karnityna, wspomaga dostarczenie bioenergię do mitochondriów
- Tauryna, naturalny aminokwas, którego brak w komórkach mięśnia sercowego jest częstą przyczyną niewydolności serca.
Te informacje na tej stronie, są dla osób zainteresowanych i przeznaczone dla dalszej edukacji związane z medycyną komórkową. Informacje te, nie zastępują indywidualnych diagnoz czy też zaleceń terapeutycznych. W przypadku choroby, powinno skonsultować się ze swoim lekarzem czy terapeutą. Jeśli zdecydujesz się na dodatkową terapię medycyny komórkowej, to również poinformuj o tym swego lekarza lub terapeute.
