Skuteczność Medycyny Komórkowej opiera się na działaniu synergii składników odżywczych. Efekt synergii polega na tym, że działanie grupowe składników jest wielokrotnie skuteczniejsze niż działanie indywidualnych elementów . Co to oznacza? Witaminy, minerały, aminokwasy , pierwiastki śladowe i inne substancje roślinne pracują w komórkach naszego ciała nie pojedynczo, ale w określonych zespołach. Ich współpraca bazuje na biologicznych zasadach synergii.
Przez stosowanie tej zasady, biologiczne działanie specyficznie dobranej kombinacji składników odżywczych, pozwala na optymalizację funkcji komórek przy stosowaniu mniejszych dawek prawidłowo skomponowanych mikroelementów, zamiast dużych dawek pojedynczego składnika. W przypadkach, gdy braki mikroelementów pozostają ukryte (tzw. bezobjawowe niedobory), stosowanie jednej substancji w bardzo wysokich dawkach może prowadzić do zachwiania równowagi metabolicznej i ujawnienia tych niedoborów. Stosowanie synergii mikroelementów skutecznie zapobiega takiej sytuacji i pozwala eliminować ukryte braki mikroelementów.
Organizm człowieka, zbudowany z bilionów komórek, wymaga ciągłego dopływu mikroelementów, bez których prawidłowy cykl tysięcy biochemicznych przemian i prawidłowy metabolizm komórek nie mógłby się odbyć. Składniki te, z naukowego punktu widzenia Medycyny Komórkowej, określone zostały nazwą „komórkowe składniki odżywcze” . Wszystkie te składniki, chociaż wymagane są w znacznie mniejszych ilościach niż cukry, białka, czy tłuszcze, są niezbędne - bez nich przemiana tych związków byłaby upośledzona. Elementy te wywierają ogromny wpływ na zdrową funkcję komórek i funkcję organizmu, pod warunkiem, że zapewni się ich optymalną dostępność i określone proporcje względem siebie.
Badania naukowe Medycyny Komórkowej dowiodły że synergiczne kombinacje komórkowych składników odżywczych dają obecnie najpozytywniejszy wynik funkcji milionów komórek dla metabolizmu. Jest to warunkiem wstępnym dla ich ochrony, dostaw energii mitochondrialnej jak i odbudowy i regeneracji komórki. Bardzo ważną pozycje w komórkowych składnikach odżywczych zawierają biologicznie aktywne ekstrakty roślinne, których zakres w naszej niekontrolowanej i codziennej diecie zmniejsza się do całkowitego minimum ze względu na nowoczesne metody gospodarki rolnej i jej przetwórstwa! Dlatego też najskuteczniejszy efekt zdrowotny można osiagnąć tylko poprzez zwielokrotnienie wyłącznie naturalnych substancji komórkowych w ich pełnym biologicznym połączeniu.
Komórkowe składniki odżywcze
Mikroelementy są wykorzystywane np. do budowania makro-cząsteczek lub służą jako kofaktory dla podstawowych reakcji enzymatycznych. Niektóre mikroelementy są biokatalizatorami a inne zaś mają działanie antyoksydacyjne.
Do mikroelementów należą witaminy, minerały, aminokwasy, pierwiastki śladowe i wtórne substancje roślinne. Spowodu długotrwałego niedoboru jednej lub więcej tych substancji, rozwija się tzw. poważna wada niedoborowa, z czego wynika na przykład szkorbut. Braki mikroelementów pozostają bez ostrych objawów choroby, tak długo jak organizm człowieka jest zdolny otrzymać te niezbędne częsciowo zmagazynowane mikroelementy z naszych kości, tkanki łącznej, skóry, wątroby i mięśni.
Witamina C
• jest nieodzowna przy stabilizacji naczyń krwionośnych, tkanek mięśnia sercowego i innych organów ciała;
• odgrywa ważną rolę w szybkim gojeniu ran, włączając w to miliony mikroskopijnych zranień i uszkodzeń w ścianach naczyńkrwionośnych;
• jest najważniejszym przeciwutleniaczem w organizmie. Optymalna ilość witaminy C skutecznie chroni układ krążenia oraz organizm przed biologiczną korozją;
• jest znaczącym biokatalizatorem dla niezliczonej ilości etapów
reakcji przemian metabolicznych np. przy rozkładzie cholesterolu;
• jest niezastąpionym dawcą bioenergii metabolicznej dla waż- niejszych nośników energii NAD-H, NADP-H, FAD-H.
Witamina E (tokoferol)
• jest najważniejszym, rozpuszczalnym w tłuszczach antyoksydantem;
• chroni cząsteczki tłuszczów we krwi przed utlenieniem np. LDL;
• chroni przed utlenianiem błony zewnętrzne milionów komórek organizmu, nie wyłączając komórek serca i ścian tętnic;
• zmniejsza lepkość płytek krwi i wpływa na optymalny przep ływ krwi;
Beta-karoten (prowitamina A)
• jest następnym, ważniejszym antyoksydantem rozpuszczalnym w tłuszczach;
• wpływa na optymalną lepkość krwi i zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów;
Witamina B1 (tiamina)
• jest kofaktorem dla pirofosforanu, jednego z najważniejszych biokatalizatorów przemiany materii.
• wnosi wkład w utrzymanie optymalnej gospodarki energetycznej komórek serca, układu krążenia i innych organów.
Witamina B2 (ryboflawina)
• stanowi strukturalną część FAD – transportera energii we wszystkich komórkach.
Witamina B3 (niacyna, witamina PP)
• jest częścią składową molekuł transportujących energię – NAD i spokrewnionych nośników energii; witamina C ponownie „ładuje” bioenergią „zużyte” nośniki; z powodu wysokiego
nakładu pracy komórek mięśnia sercowego niezbędny jest optymalny dopływ tego „biologicznego paliwa”.
Witamina B5 (kwas pantotenowy)
• jest częścią składową acetylokoenzymu A – kluczowej moleku ły przemiany materii każdej komórki organizmu. Jest ona niezbędna w przemianach komórkowych węglowodanów, tłuszczów i białek;
• jest nieodzowna w zapobieganiu „zastoju” metabolicznego.
Witamina B6 (pirydoksyna)
• jej fosforanowa pochodna – fosforan pirydoksalu jest jednym z ważniejszych biokatalizatorów w przemianach aminokwasów i białek, w komórkach organizmu;
• jest niezastąpiona przy produkcji czerwonych krwinek, nośników tlenu do komórek układu krążenia oraz do wszystkich innych komórek ciała.
Witamina B12 (kobalamina)
• jest również niezbędna do produkcji erytrocytów – krwinek czerwonych;
• jest niezastąpiona dla prawidłowych przemian białek i określonych kwasów tłuszczowych;
• niedobór witaminy B12 powoduje złośliwą anemię – ciężką formę niedokrwistości.
Kwas foliowy
• odgrywa również decydującą rolę w transporcie tlenu, przez współudział w regulacji tworzenia i dojrzewania krwinek czerwonych. Trzy ostatnie witaminy stanowią dobry przykład wzajemnej współpracy, dlatego bardzo ważna jest znajomość własnych potrzeb: w jakich ilościach i które z tych naturalnych substancji potrzebuje mój organizm dla optymalnego funkcjonowania?
Biotyna
• jest jednym z ważniejszych biokatalizatorów w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów oraz białek.
Inozytol
• jest biokatalizatorem w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów;
• jest także pośrednikiem w wymianie biologicznej informacji – pomaga w opracowaniu informacji przekazanej komórkom, na przykład tej zawartej w hormonach. Znaczenie inozytolu, dla chociażby układu krążenia, jest oczywiste, ponieważ właśnie tam ogromną rolę w regulacji pracy serca odgrywają hormony, takie jak: adrenalina, czy insulina.
Witamina D
• jest niezbędna jest do prawidłowego metabolizmu wapnia i fosforu w organizmie;
• jest potrzebna do wzrostu i ustabilizowania kości i zębów.
Przez wieki niedobór witaminy D był częstą przyczyną chorób u dzieci, powodując zahamowanie wzrostu oraz zniekształ- cenie budowy. Dzisiaj w wielu krajach mleko wzbogacane jest w witaminę D;
• potrzebna jest także dla optymalnego metabolizmu wapnia w ścianach naczyń krwionośnych, także do usuwania wapnia ze złogów miażdżycowych.
Minerały
• są między innymi ważnymi dla życia katalizatorami, niezbędnymi w dużej liczbie reakcji, zachodzących podczas przemian metabolicznych. Najważniejszymi spośród nich są wapń, magnez i potas.
Wapń
• pełni różnorodne funkcje w układzie sercowo – naczyniowym. Przede wszystkim odpowiada za utrzymanie prawidłowej czynności serca, przez wpływ na przewodzenie impulsów nerwowych;
• pełni szczególnie istotną rolę w procesie kształtowania się tkanki kostnej.
Magnez
• jest naturalnym antagonistą wapnia;
• pomaga obniżyć wysokie ciśnienie krwi;
• wpływa na normalizację nieregularnego bicia serca.
Potas
• jest szczególnie istotny w regulacji impulsów nerwowych, włączając w to regulację systemu wytwarzania i przewodzenia impulsów serca.
Pierwiastki śladowe
• są ważnymi dla życia biokatalizatorami, niezbędnymi w tysią- cach biochemicznych reakcji przemiany materii. Dużą rolę w metabolizmie odgrywają następujące z nich: cynk, mangan, miedź, selen, chrom i molibden. Już sama ich nazwa wskazuje, że są potrzebne tylko w nieznacznych, śladowych ilościach. Jednak najmniejszy brak jakiegokolwiek z pierwiastków śladowych
wywołuje objawy niedoboru i nieprawidłową przemianę materii organizmu.
Aminokwasy
• są jednostkami strukturalnymi białek. Większość aminokwasów w naszym organizmie pochodzi z białek zawartych w naszej codziennej diecie. Wiele z nich może zostać w razie potrzeby wytworzonych w organizmie; noszą one nazwę aminokwasów endogennych. Aminokwasy, których nasz organizm nie potrafi wyprodukować, noszą nazwę aminokwasów egzogennych.
Lizyna
• jest aminokwasem egzogennym, co oznacza, że musi on zostać dostarczony z pokarmem;
• jest ważnym elementem budującym kolagen i inne molekuły stabilizujące;
• jest ważną substancją „teflonową” ścian tętnic;
• jest substancją wyjściową do produkcji własnej organizmu – aminokwasu karnityny.
Prolina
• jest strukturalną jednostką molekuł kolagenu;
• współuczestniczy w „teflonowej” ochronie ścian tętnic;
• w przeciwieństwie do lizyny, może być produkowana w organizmie – jest więc aminokwasem endogennym, jednak produkowane ilości proliny są często niewystarczające.
Arginina
• jest substancją wyjściową dla uwolnienia tlenku azotu, najsilniejszego, znanego czynnika rozkurczającego ściany naczyń krwionośnych i normalizującego podwyższone ciśnienie
tętnicze;
• zmniejsza lepkość płytek krwi i usprawnia przepływ krwi.
Karnityna
• jest wytwarzana przez organizm, często jednak w niewystarczających ilościach. Optymalny dodatek karnityny jest niezbędny dla:
• niezakłóconej przemiany tłuszczów, szczególnie trójglicerydów;
• spełnienia ważnej roli, jako transportera materiałów energetycznych np. kwasów tłuszczowych do biologicznej elektrowni komórki: mitochondriów;
• optymalnego działania komórek mięśnia sercowego, które z powodu wysokich nakładów pracy, mają szczególnie duże zapotrzebowanie na karnitynę;
• poprawy pracy serca jako pompy przy niewydolności serca – jak udowodniły badania kliniczne;
• normalizacji rytmu serca u pacjentów z arytmią – jak udowodni ły badania kliniczne. W obu przypadkach karnityna poprawia energetyczną wydajność i przez to sprawność milionów komórek mięśnia sercowego.
Cysteina
• jest ważną substancją wyjściową do produkcji glutationu, jednego z najbardziej znaczących antyoksydantów. Wraz z innymi, jest on odpowiedzialny za ochronę tkanek organizmu przed wolnymi rodnikami.
Koenzym Q-10
• znany też jako ubichinon, odgrywa wyróżniającą rolę biokatalizatora w łańcuchu oddechowym, zachodzącym w centrum energetycznym komórek – mitochondriach;
• jest szczególnie ważny dla zaopatrzenia komórek mięśniowych organizmu w bioenergię, włącznie z tkanką mięśnia sercowego, w której obrót koenzymu Q10 jest szczególnie wysoki, ze względu na nakład wykonywanej pracy.
Piknogenol
• należy do grupy bioflawonoidów, które spełniają istotną rolę biokatalizatorów w rożnych przemianach metabolicznych;
• wspomaga stabilizujące działanie witaminy C na tkankę łączną, włącznie z tkanką ścian naczyń krwionośnych;
• jest ważnym antyoksydantem.
